Ter nagedachtenis aan Jac Fransen

Maandag 15 januari jl. overleed Jac Fransen omringd door zijn zussen Janine en Hellen in alle rust in Ons Huis. Zoals één van zijn medebewoners zei: “Dat is goed, in zijn eigen bed in zijn eigen huis”. Eigenlijk kon het niet beter gezegd worden dan zo.

Jac was een bewoner die zich vanaf het begin heeft onderscheiden in Ons Huis. Hij heeft ons laten zien hoe je op vele manieren, anders dan praten, deel uit kan maken van een gemeenschap.

Zwaaiend met zijn onafscheidelijke rietje, dat hij altijd in de hand had, bewoog hij zich op zijn eigen manier door het huis. Als het hem even teveel werd of als hij alleen wilde zijn, trok hij zich soms terug op zijn kamer

Jac had échte humor. Hij wist ons uit te dagen als hij aandacht wilde en zorgde ervoor dat hij die dan ook kreeg. Zo stopte Jac stiekem dennenappels tussen de lakens van de leiding als ze een week op vakantie waren. Of ging hij voor de tv staan als ernaar werd gekeken en wachtte hij op een reactie. Zonder nadrukkelijk aanwezig te zijn was hij juist nadrukkelijk aanwezig. Helaas werd hij door zijn zwakke gezondheid, wat alle bewoners wisten, opgenomen in de zorg. De huisgenoten waren erg bezorgd. De laatste tijd ging zijn gezondheid hard achteruit en we konden niet ontkennen dat we ‘onze Jac’ zouden gaan verliezen. Zijn overlijden is in de groep hard aangekomen ondanks alle zorgvuldige ondersteuning van de leiding. Jac had absoluut zijn plaats in het huis en in de gemeenschap. Hij heeft een speciaal plekje in het hart van de bewoners. Jac wist dit en koesterde het op zijn eigen manier…

Jac, we zullen je missen maar vergeten zullen we je niet. Rust zacht.