Van BOPZ naar WZD per 1 januari 2020

De wet BOPZ (Bijzondere Opneming in Psychiatrische Ziekenhuizen) wordt per 1 januari 2020 na lange voorbereiding vervangen door de WZD (Wet Zorg en Dwang). 2020 wordt gezien als een overgangsjaar naar de Wet Zorg en Dwang. De BOPZ bood niet voldoende handvatten voor de zorg aan mensen met een verstandelijke beperking. De nieuwe wet regelt hoe binnen onze woonhuizen moet worden omgegaan met onvrijwillige zorg.

Onder onvrijwillige zorg scharen we zorg waar de bewoner niet mee instemt of waar de bewoner zich tegen verzet. Het kan gaan om ‘grote dingen’, zoals het toedienen van medicatie die van invloed is op de bewegingsvrijheid van een bewoner. Maar ook om ‘kleine maatregelen’ die de keuzevrijheid van een bewoner voor bepaalde tijd beperken of die door de bewoner worden ervaren als plicht iets te doen wat hij/zij eigenlijk niet wil. 

De kern van de Wet Zorg en Dwang is: Nee, tenzij. Dat wil zeggen dat de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking zoveel als mogelijk op basis van vrijwilligheid moet plaatsvinden. Het kan soms lastig zijn voor mensen met een verstandelijke beperking om goed in te schatten welke keuze goed voor hen is en welke gevolgen een keuze kan hebben. Het is aan onze medewerkers om bewoners, samen met hun ouders/belangenbehartigers, zo goed als mogelijk te ondersteunen in het maken van die keuzes. Onvrijwillige zorg wordt daarbij niet toegepast, tenzij het niet anders mogelijk is. Dit doet een beroep op de creativiteit van onze medewerkers en gedragsdeskundigen om daar waar nodig te zoeken naar alternatieven.

ZorgWiel wil de collega’s daar goed op voorbereiden en bereiken dat zij op de hoogte zijn van wat de wet inhoudt. En als er sprake mocht zijn van onvrijwillige zorg dat dit dan gemotiveerd wordt opgenomen in Mijn Plan. De voorbereiding bestaat uit een in company training, waarin vooral zal worden gewerkt aan de hand van praktische, anonieme casussen.