Dirks’ perfect day

(Dirk Thijssen is bewoner van ’t Span) 

Eindelijk was het dan zover. De dag dat Dirk naar de 11 Herstelcompagnie Luchtmobiel mocht om daar naar de militaire vrachtauto’s te kijken. Vrachtauto’s vindt hij geweldig.

Na een beloningssysteem waarbij hij eerst kleine beloningen kon verdienen, volgde nu dan de klap op de vuurpijl.

Toch wel wat gespannen stapten we in de auto en zijn naar de kazerne op Schaarsbergen gereden. Daar aangekomen waren we natuurlijk te vroeg maar werden we opgevangen door Peter, die met ons een ritje over de kazerne heeft gemaakt. En dat was al super tof want wat stonden er een grote vrachtwagens. Om 13.00 uur werden we ontvangen door echte militairen en een fotograaf, die speciaal voor ons foto’s ging maken. We hebben eerst even koffie gedronken en laat er net iemand jarig zijn. Dus dat saucijzenbroodje ging er ook wel in. Nog steeds wat stilletjes en gespannen werden we meegenomen naar buiten, en jawel, daar had men speciaal voor Dirk 3 vrachtauto’s neer gezet. Na een korte uitleg mocht Dirk achter het stuur kruipen. Dit was even een klim want, jeetje, wat zijn die dingen hoog. Eenmaal achter het stuur werd hem verteld dat hij overal op mocht drukken en aankomen. Nou, dat was niet tegen dovenmansoren gezegd. Al snel werd de motor gestart en werd er luid getoeterd en flink gas gegeven. Dit was wel erg cool en er verscheen dan ook een grote glimlach op zijn gezicht. Dit herhaalde zich bij de andere 2 auto’s, een Daf YBZ en een Scania, Dirk zijn favoriete merken. Daarna was het natuurlijk tijd voor een ritje. Dirk werd meegenomen naar de kazerne aan de overkant waar een dropping van militairen uit een Hercules vliegtuig ging plaatsvinden. Dit wisten we niet en was dus een extra verrassing. Met een grote lach op het gezicht zat Dirk als navigator in de vrachtauto, op weg naar de 

dropping. Nadat we daar een tijdje hebben gekeken en een beetje dollen met de militairen werd het tijd voor de kers op de taart. Een ritje over de heide. Flink gas geven door het zand. 

Helemaal door elkaar geschud kwamen ze na een tijdje terug. Maar wat was dat gaaf! Helemaal blij ging Dirk terug naar de kazerne waar hij tot slot nog een tasje kreeg met allerlei defensie-spulletjes (pet, T-shirt, sleutelhanger e.d.) Na het bedanken van de mannen voor hun geweldige inzet, zijn we terug gegaan naar  ‘t Span. Stilletjes en met rode wangen zat Dirk in de auto. Het waren ook wel veel indrukken geweest, maar wat was het leuk. 

We zijn nu 2 weken verder en Dirk heeft het nog regelmatig over zijn avontuur. Nu nog wachten op de foto’s, (en die zijn er dus inmiddels) en dan hebben we een blijvende herinnering.

Ingrid van der Spek, Persoonlijk begeleider t ’Span