Een constanza
Door Camillia Weijs-Dupont
Ongeveer 1,5 jaar geleden, tijdens de medewerkersdag van ZorgWiel, schreef ik me in voor de workshop intuïtief schrijven.
In een klein groepje kregen we, onder begeleiding van twee kenners, een eerste kennismaking. Ik vond het meteen ontzettend interessant en dacht: hier wil ik meer van weten.
Zo kwam De Letterzetters op mijn pad, een groep vanuit activiteitencentrum Doen in Venray. Zij boden een cursus intuïtief schrijven aan, waar ik me direct
voor heb aangemeld. Inmiddels ga ik er al een jaar om de week met veel plezier naartoe.
Stap voor stap word je meegenomen in verschillende intuïtieve dichtvormen: een haiku, een woordgedicht, een zintuiggedicht… en ook deze Constanza.
Toen ik dit gedicht schreef, wist ik meteen: zo wil ik de zorg voor mij zien. Vanuit verbinding en echt contact.
Echt klein kijken,
een trekking in het gezicht
of een beweging van een polsgewricht,
dat zal nog niet zo makkelijk blijken.
Rimpeltjes rond de ogen,
is zijn rug nu licht gebogen?
Ik zal blijven en niet van je zijde wijken,
kijken en zorgen met mijn hart.
Juist daar ligt echt mijn kracht.
Ik zie jou en mij als gelijken.
Morgen mag ik weer voor je zorgen
en hou je, door hoe ik je zie, voor mij niets verborgen.
