In 2024 hebben wij onderzoek gedaan naar de functionaliteit van ons huidige Elektronisch Cliënten Dossier (ECD) wat wij binnen ZorgWiel de database noemden. Reden hiervan is de steeds veranderende wet- en regelgeving en de wens om te werken met een systeem dat meer functionaliteiten biedt en de medewerkers ondersteunt in het zorgproces.
Na een zoektocht naar het best passende systeem en gesproken te hebben met verschillende leveranciers is de keuze gemaakt om binnen ZorgWiel te gaan werken met ONS van Nedap.
Het Elektronisch Cliënt Dossier (ECD) van Nedap, bekend als Ons®, biedt verschillende voordelen voor de begeleiders, teamleiders en gedragskundigen:
• Efficiëntie: Ons® vereenvoudigt administratieve taken, waardoor de begeleiders meer tijd kunnen besteden aan de daadwerkelijke zorg voor bewoners
• Multidisciplinair Werken: Het systeem ondersteunt samenwerking tussen verschillende zorgverleners, waardoor de zorg beter op elkaar afgestemd kan worden
• Gebruiksvriendelijkheid: Ons® is ontworpen om eenvoudig en intuïtief te gebruiken
• Veiligheid: Het biedt een veilige manier om bewonersgegevens te beheren en te delen, wat essentieel is voor de vertrouwelijkheid en integriteit van de informatie
• Real-time Inzichten: Zorgverleners hebben altijd en overal toegang tot actuele bewonersinformatie, wat helpt bij het nemen van geïnformeerde beslissingen
• Flexibiliteit: Het systeem is toegankelijk via verschillende apparaten, zoals tablets en smartphones, wat het gebruik in diverse zorgomgevingen ondersteunt
Waarom de naam Kairos?
Kairos was de rebelse kleinzoon van Chronos, de God van de analoge tijd.
In de Griekse mythologie is Kairos de personificatie van de gelegenheid, het juiste moment om iets voor elkaar te krijgen.
We hebben voor deze naam gekozen, omdat ZorgWiel niet altijd over vastgestelde paden gaat, maar zoekt naar nieuwe mogelijkheden en buiten
de lijntjes durft te kleuren.
Maar we zien ook dat we op het punt waar we nu staan, het juiste moment is, om de overstap te maken naar een nieuw ECD.
Beste bewoners, ouders, vertegenwoordigers, vrijwilligers en collega’s,
De zomervakantie zit er alweer bijna op en is het weer tijd voor de derde nieuwsbrief van dit jaar. In de woonhuizen zijn er veel leuke dingen ondernomen de afgelopen periode. Verderop in deze nieuwsbrief leest u over de avonturen van de bewoners.
In augustus kregen alle bewoners van Ganzenvlucht de sleutel van hun nieuwe huis. Vanaf dat moment is door bewoners, ouders, familie en collega’s ontzettend hard gewerkt en staat er een huis wat als een warm thuis aanvoelt. Verderop in onze nieuwsbrief kunt u hier meer over lezen (PDF versie vind je hier).
Op 14 september hadden we weer een Bewonersraadvergadering.
Dit keer was het bij Meneer Vos in Nijmegen, omdat in Wijchen voor de deur van WijSamen de jaarlijkse kermis stond. Ook heel gezellig natuurlijk, maar iets te gezellig om op de kermis belangrijke zaken door te spreken.
De raadsleden mochten eerst vertellen over hun vakantie. Sommigen zijn echt op vakantie geweest en sommigen hebben leuke activiteiten gedaan op het woonhuis. Er zijn zoveel leuke dingen gedaan dat het te veel is om op te noemen.
Camillia vertelde dat alle medewerkers van ZorgWiel aankomende maand een lijst in kunnen vullen hoe ze het vinden om bij ZorgWiel te werken. De Bewonersraadsleden gaan hun begeleiders zeggen dat het heel belangrijk is om deze lijst in te vullen. Het is namelijk een onderzoek naar werkgeluk. De vorige keer kreeg ZorgWiel een dikke 8, waar we natuurlijk erg trots op zijn. Hopelijk kunnen we dit keer dat cijfer evenaren of zelfs verbeteren. Volgend jaar komt er ook zo’n lijst voor alle bewoners.
Anke, teamleider van De Vlinder, kwam ons vertellen over vriendschap. Wat is vriendschap? Hoe maak je vrienden? En hoe houd je vrienden?
Door middel van picto’s kwamen er mooie gesprekken op gang. Zo was er een picto met spelende kinderen. Het is namelijk heel belangrijk om leuke dingen met elkaar te doen, zoals spelletjes spelen, voetballen of gezellig samen kletsen.
Er was ook een picto ‘elkaar helpen’. Het is heel belangrijk om elkaar te helpen. Je kunt elkaar helpen met een taakje in huis of bijvoorbeeld een begeleider roepen als een andere bewoner zich niet zo lekker voelt.
Soms ben je boos op elkaar en dan is het belangrijk om met elkaar te praten. Dan kun je het samen weer goedmaken, of juist een luisterend oor bieden.
Lekker samen lachen, huilen, eten en feesten:
al deze onderwerpen kwamen aan bod.
De Bewonersraadsleden gaan deze onderwerpen ook bespreken in het huiskameroverleg.
Als afsluiting genoten we weer allemaal van een heerlijke lunch. Het was een gezellige, relaxte en leerzame vergadering. Bedankt allemaal!
Wat is voor jou een goed leven? Als je een willekeurig persoon vraagt wat voor hem of haar een goed leven is, krijg je heel verschillende antwoorden. De natuur, familie, een goed gesprek, lekker eten, lezen in de hangmat, dat ik me gezond voel, naar een concert.
En toch, als je naar de antwoorden kijkt zijn deze allemaal in te delen in een aantal gebieden. Als die gebieden op orde zijn, dan is het leven goed. Ook voor mensen met een (zeer) ernstig meervoudige beperking, zeggen orthopedagogen Karin de Geeter en Kirsten Munsterman.
Zij ontwikkelden een orthopedagogisch programma dat ouders en begeleiders handvatten geeft om hieraan te werken. Het LACCS programma. Misschien heb je er al weleens van gehoord.
LACCS
De letters LACCS staan voor de verschillende gebieden waar we al die antwoorden in kunnen plaatsen: Lichamelijk welzijn, Alertheid, Contact, Communicatie en Stimulerende tijdsbesteding.
Lichamelijk welzijn: Is iemand in goede lichamelijke conditie? Is iemand goed verzorgd? Worden gezondheidsproblemen juist behandeld?
Alertheid: Is iemand in staat zijn/haar aandacht te hebben voor wat er om zich heen gebeurt? Is iemand in staat om tot rust te komen en te herstellen? Voelt iemand zich doorgaans veilig en ontspannen en heeft iemand een dag- en nachtritme?
Contact: Is iemand geliefd? Wordt iemand gehoord en gezien? Heeft iemand een positieve betekenis voor de ander? Ervaart iemand nabijheid, verbondenheid en emotionele beschikbaarheid?
Communicatie: Voelt iemand zich gehoord en begrepen? Weet hij/zij wat de mensen om zich heen bedoelen? Krijgt iemand zeggenschap en begrenzing die bij hem/haar past?
Stimulerende tijdsbesteding: Heeft iemand betekenisvolle en gevarieerde bezigheden? Wordt iemand uitgedaagd en geprikkeld? Is iemand betrokken bij de dagelijkse bezigheden?
Hoe dan?
De LACCS geeft mooie handvatten om te kijken hoe goed het eigenlijk gesteld is op deze gebieden en helpt ons om doelgericht te werken aan een verbetering waar nodig en mogelijk. Een van de belangrijke tools binnen de LACCS is het ‘goed leven gesprek’. Iedereen mag onafhankelijk van elkaar een rapportcijfer geven voor hoe goed het voor de bewoner op orde is op het betreffende gebied. In gesprek met elkaar komen we tot doelen of aandachtspunten.
Soms is het nog niet helemaal duidelijk wat voor iemand belangrijke voorwaarden zijn, bijvoorbeeld om zich gehoord en begrepen te voelen. Dan kunnen we samen een inschatting maken van het ontwikkelingsniveau op het gebied van bijvoorbeeld communicatiegebruik. In een ‘ontwikkelingsfasengesprek’ proberen we daar door bespreken van verschillende voorbeelden uit het leven van de bewoner meer zicht op te krijgen.
Bovenal is LACCS een manier van denken en werken vanuit een visie die eigenlijk al heel goed past bij ZorgWiel. Samen zorgen voor een goed leven voor onze bewoners. Ze probeert handen, voeten en taal te geven die begrijpelijk is voor alle betrokkenen. Voor ingewikkelde termen die genoemd worden in psychologische of medische verslagen zijn begrijpelijke alternatieven verzonnen. Een bekende term is bijvoorbeeld: “een klikje”. Zo noemen we het als iemand in zijn hoofd een koppeling heeft gemaakt tussen 2 dingen, om de wereld voorspelbaarder te maken. Stel je voor. Maurice gaat 2 keer met begeleider Willem boodschappen doen; dan kan het zijn dat Maurice de verwachting heeft de volgende keer als hij Willem ziet, weer boodschappen gaat doen. Hij heeft Willem aan de activiteit boodschappen doen geklikt.
LACCS bij ZorgWiel
De collega’s van Ons Huis en De Blitz kennen de methode al. Op Octopus en Majstro heeft het team recent een scholing gehad in het werken volgens de ‘LACCS methodiek’ en ook sommige ouders hebben al kennisgemaakt met LACCS. Zelf ben ik dit voorjaar gestart met de leergang LACCS voor gedragskundigen, deze zal ik in februari 2025 afronden.
Het je eigen maken van de LACCS-manier van kijken en praten vraagt tijd. We bekijken nu samen hoe we het werken volgens LACCS willen vormgeven en ook ouders/wettelijk vertegenwoordigers zullen hierin worden bijgepraat.
Het is woensdag 11 september. Vanaf Nijmegen station pak ik de bus richting Gendt, waar ik heb afgesproken om eind van de ochtend langs te komen. De reisplanner 9292 vertelt mij dat ik uit moet stappen bij Halte Industrieterrein, waarna ik vervolgens nog een kleine 5 minuten zal moeten lopen om bij Loods 9 aan te komen.
Hoewel de combinatie van de woorden ‘Loods’ en ‘Industrieterrein’ mij een bepaald beeld schetst, weet ik zodra ik het terrein op loop, dat dat geen afspiegeling is van de werkelijkheid. Gelegen aan de doorgaande weg naar Gendt, ligt het grote pand van Loods 9, dat sinds 2,5 jaar op deze locatie gevestigd is. Een plek die voor meerdere bewoners van ZorgWiel de basis biedt voor een actieve en creatieve dagbesteding; Lisanne, Mandy, Dimitri, Daan, Milan, Hilde, Dide, Chiel, Hanneke, Janko en Lianne. Helaas zijn niet alle deelnemers deze dag aanwezig, maar op de muur waar iedereen zijn/haar persoonlijke planning hangt, vang ik toch een glimp op van wat iedere deelnemer zoal doet op een dag.
Bij aankomst wordt mij al snel duidelijk dat ik tijdens de koffiepauze binnen kom lopen. Achter in de grote ruimte staan twee lange tafels waar de deelnemers samen hun pauze houden. Vrijwel direct biedt Chiel mij een kopje koffie aan, waarna ik mag aanschuiven aan één van de tafels. Tussen de tafels hangt aan de muur een grote poster met daarop enkele vaste momenten die samen vorm geven aan een dagstructuur; start van de dag, het beginnen en opruimen van de werkzaamheden en pauzemomenten. De bijbehorende klokken geven de tijdstippen aan waarop iets begint en afgelopen is, waar ik uit opmaak dat het nog 10 minuten pauze is.
Als het tijd is om verder te gaan met de werkzaamheden die voor deze dag gepland staan, sluit ik aan bij de deelnemers die een plekje zoeken aan de grote vierkante tafel midden in de Loods. Nog voordat ik mijn stoel heb aangeschoven aan tafel, merk ik dat alle deelnemers alweer volledig in de werkhouding zitten. Tegenover mij zitten Chiel, Mandy en Dide en rechts naast mij zitten Lisanne en Dimitri. Ieder heeft een stapel met plastic hoezen voor zich liggen, met daarnaast een rol stickers. Alle 10.000 plastic hoezen mogen worden voorzien van een sticker, zodat uiteindelijk duidelijk is dat, zoals op de sticker beschreven staat, er een bos Flamingo Blume in verpakt is. Ondanks het grote aantal dat nog moet worden voorzien van een sticker, geeft Henny (vrijwilligster en tevens moeder van deelneemster Hanneke) aan dat er nooit sprake is van een tijdsdruk voor de deelnemers. Ook al is een opdracht tijdgebonden, zoals het inpakken van kerstpakketten, vertelt Henny dat de begeleiders er zorg voor dragen dat de deelnemers dit niet zullen merken.
Wellicht maakt dit dan ook dat Mandy even later aangeeft dat zij dit laatste, het inpakken van de kerstpakketten, misschien wel de leukste taak vond in het afgelopen jaar. De 500 ingepakte pakketten, die van allerlei presentjes moesten worden voorzien, zijn een resultaat van een lopende-band-(team)-werk. Een lange tafel werd gevormd, waarna iedereen één voor één zorg droeg voor zijn eigen onderdeel. Van het vouwen van de doos tot het gevulde pakket opstapelen; iedereen droeg zijn steentje bij. Mandy vertelt dat het die dag een grote rommel was in het pand, maar dat het wel een super leuke klus was om samen te doen.
Diversiteit in werkzaamheden genoeg, zo blijkt als Chiel mij meeneemt naar de grote kasten in de ruimte, die vol liggen met spullen om creatief bezig te zijn. Met trots laat hij enkele van zijn tekeningen zien, die hij hier heeft gemaakt. Al snel wijst hij daarna richting de laptop, waarbij hij benoemt dat hij hier morgen spelletjes op gaat doen.
Niet alleen in deze ruimte zijn de deelnemers bezig met werkzaamheden, maar ook aan de achterkant van het gebouw waar onder andere werkzaamheden met hout worden verricht en ook een hoek is voor het repareren van fietsen. Dimitri, die ook bezig is met het productiewerk aan tafel, vertelt dat hij vanmorgen namelijk in dit gedeelte van het gebouw een kist heeft gemonteerd die hij gaat gebruiken voor zijn muziek.
Naast de ruimte voor- en achter in het gebouw, is er voor het pand in de tuin ook een grote ren met kippen te vinden. Dide vertelt dat zij het erg leuk vindt om met de kippen te werken en volgens Ellen (begeleidster) is Dide dan ook altijd erg scherp of het voeren van de kippen niet vergeten wordt in de taakverdeling.
Vlak voordat de lunchpauze begint en voor sommige deelnemers de werkdag er alweer bijna op zit, vertelt Lisanne dat zij ondertussen al 5,5 jaar werkzaam is bij Loods 9. Zij is hier ooit begonnen met financiële taken, maar zo doorgerold in het meer industriële werk. Op de vraag wat zij het allerleukste vindt van het werken bij Loods 9, geeft zij aan dat ze iedere dag zichzelf mag zijn: ‘ze (begeleiding) laten mij in mijn waarde en zit ik een dag niet lekker in mijn vel? Dan is dat helemaal niet erg’.
Door onze nieuwsbrief reporter Timo
(Persoonlijk Begeleider A op woonhuis Majstro)
Ik ben Wilma van Doorn, nu 2 jaar werkzaam op Majstro als persoonlijk begeleider A. In het verleden heb ik de verpleegkundige opleiding afgerond.
Sinds mei ben ik naast mijn functie nu ook werkzaam als ‘toetser bevoegd bekwaam’; ik verzorg de scholingen in de regio Nijmegen en indien nodig ben ik ook inzetbaar voor de andere woningen binnen ZorgWiel.
Ik zie het stukje scholingen verzorgen als een leuke nieuwe uitdaging binnen ZorgWiel.
Ik vind het leuk om mijn kennis te delen met anderen en daarnaast houdt het mijzelf ook scherp.
In mijn nieuwe functie toets ik voornamelijk medewerkers individueel of ze bekwaam zijn een handeling uit te voeren en stel daarnaast de vraag of een medewerker zichzelf bekwaam genoeg voelt om een handeling uit te gaan voeren in de praktijk.
Daarnaast houd ik mijzelf bezig met het stukje scholing binnen de teams. Wanneer er een nieuwe handeling binnen de woning is of als er binnen het team scholing herhaald dient te worden om medewerkers bevoegd
en bekwaam te houden, kan het zijn dat ik langskom (of Gerda; de andere ‘toetser bevoegd bekwaam’).
Laat ik me even voorstellen, ik ben Thijn Evers een 32-jarige jonge man wonend in Venlo. Hier ben ik regelmatig samen met vrienden of met mijn familie. In mijn vrije tijd kook en bak ik graag. Ik ben graag creatief bezig en help graag vrienden. Ik hou ervan om actief bezig te zijn, dagjes weg
of even lekker wandelen in het bos doe ik graag, een keer in de week doe ik aan judosport en ga ik regelmatig even zwemmen.
Ik hou me graag bezig met bewustwording en gedachtes.Ik ben van mening dat je zelf de sleutel hebt tot je eigen geluk en keuzes in je leven. Dit start altijd bij jezelf, mijn streven is om dit ook uit te dragen in mijn omgeving en zo mensen te kunnen ondersteunen en motiveren.
In mijn carrière ben ik bakker geweest, in de horeca in de keuken/bediening/afwas gestaan, bloemist ben ik geweest en kledingverkoperom zo uiteindelijk tot de conclusie te komen dat de zorg voor nu mijn beste keuze is, hier kan ik mijn gevoel en hart delen.
Ik kijk er erg naar uit om als meewerkend teamleider te functioneren bij woonhuis geWoon, hier zal ik langzaam het stokje over gaan nemen van Heidi, de huidige teamleider.
En dan heb je de leukste baan van de hele wereld….
Vanaf dag 1, september 2018, heb ik samen met mijn collega’s van woonhuis geWoon een thuis mogen maken voor onze bewoners. Alles nieuw; het huis, de bewoners, collega’s, de organisatie. En vanuit deze start een gezellig, warm en thuis maken voor de bewoners, ouders het vertrouwen geven dat hun zoon/dochter ‘in goede handen’ is en zorgen voor een fijne werkplek voor collega’s. Een organisatie die ons ondersteunt waar nodig, en ons de vrijheid geeft om er ons eigen woonhuis van te maken. Pionieren op en top! Wat een avontuur was dat.
En wat is dit, al zeg ik het zelf, goed gelukt. Met veel plezier en trots kijk ik terug
op deze jaren.
En dan komt er een moment…ik kreeg de vraag of ik, samen met een oud-collega, een zorgwoning wil opstarten. Huh, ik zit helemaal op mijn plek….maar toch ‘kriebelt’ het dan ergens. Na een dubbel gevoel, vele overwegingen, toch besloten om een nieuwe uitdaging aan te gaan.
Maar wat gaat ’t me aan het hart! Zo’n fijne werkplek, zo’n fijne bewoners, collega’s en organisatie ‘achterlaten’.
En dan, ergens begin 2025, draag ik mijn gouden stokje over aan een nieuwe kanjer, Thijn! Hij heeft zich net voorgesteld. Ik wens Thijn heel veel plezier op de mooiste werkplek, in ons comic-sans-team😉, de liefste bewoners met hun ouders en een organisatie waar je echt, maar dan ook echt, het verschil mag maken.
Wat leuk om een stukje te schrijven voor de nieuwsbrief! Mijn naam is Anke en ik ben vanaf 1 september 2024 als teamleider werkzaam bij De Blitz. Ik ben 42 jaar, woon in Oss en ben moeder van twee jongens:
Tim en Stef. Mijn hobby’s zijn hardlopen, zwemmen, lezen en lekker wandelen in de bossen met mijn twee hondjes Makker en Tommie. Lekker in de natuur even tot rust komen! Daar geniet ik van!
De eerste weekjes heb ik er al op zitten. Wat voel ik me welkom in ons mooie Blitz-huis! Wat een lieve bewoners, die me hartelijk ontvangen bij binnenkomst. En dat iedere keer als ik kom! Wat fijn! Wat mooi! Dankbaar dat ik hiervan deel uit mag maken. Samen met het team zorgen voor een fijne woon- en werkplek! Wat een mooie uitdaging voor mij!
